Dostoyevski sözleri, dostoyevski’nin kitabından alıntılar sizler için derlendi.

Acı ve üzüntü, engin bir bilinç ve derin bir yürek için her zaman zorunludur.

Amacına ulaşmak için hiçbir şeyi küçümseme, tam ulaşamazsan bile dene; Belki başarırsın. Hepimizin güvenini bağladığımız şu “belki” hiç de azımsanmayacak bir umuttur.

Başarılı olmayı hedefleyen bir kimsenin, başına gelecek zararları ve yıkımları da göze alması gerekir. Bu da, sağlam bir kişiliğe sahip insanlarda bulunabilir ancak.

Ancak acı çekerek kendimizi bulabiliriz.

Başkaları için kendinizi unutun, o zaman sizi de hatırlayacaklardır.

Bazen susarsın. Yenilmiş, eksik ve yaramaz sanırlar seni. Unutma, susan bilir ki konuştuğu zaman çoğu kimse sözlerini kaldıramaz.

Bence, şeytan diye bir şey gerçekte yoksa, insanoğlu uydurmuşsa onu; kendine bakarak, kendisini örnek alarak uydurmuştur.

Bir anne için, evladının kapısında durup, ondan sadaka ister gibi sevgi dilenmekten daha onur kırıcı bir şey yoktur!

”Kederin yükü ağır ama bu, zayıf yüreklere göre değildir. Felaket sağlam yüreklere dadanır, sinsi sinsi kan ağlatır, ortaya çıkmaktan çekinir… ”

İki kere iki çekilmez bir şey. İki kere iki dört, bana sorarsanız bir küstahlıktır. İki kere iki dört ellerini böğrüne dayayarak yolumuzu kesen, sağa sola tükürük atan bir külhanbeyinin ta kendisidir. İki kere iki dördün yetkinliğine inanırım ama en çok övülmeye değer bir şey varsa, o da iki kere ikinin beş etmesidir!

“Ama nasıl yalnız? Yani hiç kimseyi görmüyor musunuz?”
“Ah hayır, görmesine görüyorum –ama yine de yalnızım.”

“Yaşamakla yaşamamak arasında hiçbir fark kalmadığında özgürlüğüne kavuşur insan.”

Şu her şeyi büyütmek adetim yok mu, sakat tarafım bu işte.

”İnsan kendisine olan saygısını, onurunu ve güvenini yitirdiği an işi bitmiş demektir. Alabildiğine bir baş aşağı düşüş yaşar.”

”Hepimiz alın yazımıza küskün, yaşamayı yük sayan insanlarız.”

Acı ve üzüntü, vicdan ve derin bir yürek için her zaman zorunludur.(sUÇ VE CEZA)

“Bu duygu hiç ummadığı bir anda affedildiğini öğrenen bir idam mahkumunun heyecanıyla karşılaştırılabilirdi ancak.” (SUÇ VE CEZA)

Başkalarının zavallılığına bakıp kendi haline şükredenlerden tiksiniyorum.

Ayağının altındaki kaldırım taşları gibi her şey sağır, her şey cansızdır onun için.

İnsanın en değerli hatıraları aile ocağında geçen çocukluğuna ait hatıraları oluyor.

İnsan gelgeç gönüllü, bir dalda durmayan bir yaratıktır.. Belkide satranç oyuncuları gibi amaca ulaşmayı değil, amaca giden yolu sever..!

“Mantığın durduğu yerde şeytan yardım eder.”

Zaman durdurulamaz. Bu bizim sırtımızdaki en büyük yük ve en büyük mücadelemiz bu yüke rağmen yaşayabilmek!

Sizlerde bildiğiniz bir dostoyevski sözünü yorum olarak bizler ile baylaşınız.

Duygusal Sözler Yaz


| toplist